آسایش 11

طراحی بستر کمپوست قسمت دوم_انتخاب محل احداث و مصالح

عناوین مقاله
1 دقیقه برای مطالعه

انتخاب محل احداث و مصالح

مانند دیگر تجهیزات صنعت گاو شیری، انتخاب محل احداث بسیار مهم است. برای به حداکثر رساندن تهویه­ی طبیعی، جایگاه باید در محلی قرار بگیرد که از وزش باد غالب تابستانی و آفتاب بهره­مند شود. باید اطمینان حاصل شود که جایگاه به اندازه کافی دور از جایگاه­های دیگر، سیلو­ها یا ساختمان­ها قرار گرفته است (تصویر 6).

تهویه­ی جایگاه باید به هوای تازه اجازه­ی عبور دهد. زیرا بستر­های کمپوست گرما و رطوبت اضافی تولید می­کنند که باید از جایگاه خارج شود. این مسئله خصوصاً در تابستان بسیار مهم است.

محل احداث ساختمان باید اندکی مرتفع باشد تا زهکشی واقع در سطح خارجی به اطراف و دور از ساختمان هدایت شود تا جریان آب حاصل از برف و باران را که می­تواند در بستر­ها نفوذ کند، به حداقل برساند.

اگرچه خیس شدن بسترها از زیر بعید است ، اما باز هم انتخاب محل مناسب با کمترین خطر محیطی احتمالی از نظر نشت مهم است. در صورتی که رطوبت مطلوب بستر­ها در حد 45 تا 55 درصد حفظ شود، زهکشی را باید به حداقل رساند. این میزان از رطوبت به خوبی کمتر از ظرفیت معمول نگهداری آب یک بستر کمپوست مناسب است (حدود 72%).

محل­های ساخت و سازی که نیاز به گودبرداری یا خاک­برداری در شیب دارند، ممکن است منجر به جاری شدن منابع آب زیرزمینی ، به ویژه در زمان­های بارانی شوند. حضور  آب در زیر بستر کمپوست مشکلی است که به بالاتر رفتن سطح رطوبت کمک می­کند. لوله­ی زهکشی برای برداشتن این آب از محل ساختمان لازم است.

کف بستر باید خاک رس، شن یا بتن باشد. کف بتنی هیچ مزیت خاصی ندارد. بنابراین تاسیسات جدید عموماً از کف رسی استفاده می­کنند که بالقوه ارزان­تر است. هم بتن و هم خاک رس می­توانند میزان نشت به زمین زیرین راکاهش دهند. با این حال در بعضی از شرایط برای جلوگیری از آلودگی آب­های زیرزمینی نیاز به بتن یا کف متراکم معادل آن است. در مرحله­ی برنامه­ریزی ساخت و ساز با موسسه­ی مناسب مشورت کنید.

                                 

­تصویر 6) این جایگاه­ها بیش از حد نزدیک به هم ساخته شده­اند. بین جایگاه­های مجاور باید حداقل 100 فوت فاصله باشد تا جریان هوا به حداکثر برسد.

طرح اولیه :

اکثر جایگاه­های تازه ساخت با بستر کمپوست با اصلاح طرح­های موجود برای دو، سه یا چهار ردیف فری استال با بدنه­ی چوبی، استیل یا حلقه­ای ساخته می­شوند. حتی برخی از تولیدکنندگان جایگاه­های خود را با ابعادی ساخته­اند که بعد امکان تبدیل شدن به فری استال را با افزودن راهرو­های بتنی، سکو­های فری استال، تقسیم کننده­ها و آبخوری­ها داشته باشد. این اصلاحات باعث انعطاف­پذیری روش کار درصورتی که تولیدکنندگان متوجه عدم برآورده شدن نیازها با امکانات موجود  یا تغییر در بازار یا عرضه­ی بستر شده و می توانند اصلاحات را اعمال می­کنند.

طرح­های مختلف جایگاه وجود دارد و طرح­های پیشنهادی دانشگاه Wisconsin و دانشگاه Minnesota در تصویر 7 و 8 نشان داده شده است. این طرح­ها  ساختمانی با فضای باز مناسب در دیوار جانبی و هواکش عریض روی خرپشته برای تهویه­ی مناسب هستند (تصویر 9). هرچند نگرانی هایی در مورد تهویه­ی مناسب سازه­های قوسی وجود دارد، ولیکن این سازه ها نیز استفاده شده است..

این سازه فضای  استراحت باز با بستر کمپوست با  راهرویی بتنی برای دسترسی به آخور و آبخوری­ها است. این بستر با دیوار­های 1.2-0.6 متری از هر طرف ودیواری برای جدا کردن بستر از راهروی خوراک احاطه شده است. این طرح برای مدیریت رطوبت بستر مفید بوده و در قسمت خارجی جایگاه، دیوار حائل مواد بستر را درون جایگاه نگه می­دارد (تصویر 11 و 12). این دیوار­ها ممکن است به صورت بتن برجا ریخته شوند یا به صورت پنل­های بتنی متحرک، گاردیل بزرگراه یا پنل­های چوبی باشند (تصویر 13). دیوارها با توجه به فشار بستر کود طراحی می­شوند. ماشین آلاتی که روی بستر کمپوست حرکت می کنند باعث افزایش فشار سربار طراحی دیوار می­شوند. با افزایش ارتفاع کمپوست، این دیواره­ها دیگر مانع عبور گاو نیستند و برای ایمنی گاو نگرانی ایجاد می­کنند (تصویر 14). بالا بردن مانع با فنس سیمی، کابل فولادی، سیم با فشار بالا (یک تخته­ی 15-10 انتی متری باید قرار داده شود  تا گاو متوجه شود که پرچینی در آن جاست)، میل گرد یا الوار چوبی، این خطر را از بین می­برد (تصویر 15). باید برای جلوگیری از جریان پیدا نکردن هوا، فنس­کشی را به حداقل رساند.

                                                       

تصویر 7) طرح پیشنهادی با راهروی خوراک، آخور­ها، آبخوری­ها، دیوار­های حائل، راهرو­ها و محوطه­ی باز استراحت.

                          

تصویر 8) طرح اولیه­ی بستر کمپوست برای 100 راس گاو. این طرح سه راهرو برای رسیدن به بستر، محل ریختن غذا با ماشین و لبه­ی 6 فوتی دارد. آبخوری­ها در مقابل دیوار بتنی قرار دارند و بستر را از راهروی خوراک جدا می­کنند. فقط از راهروی خوراک می­توان به آن­ها دسترسی داشت. طرح به مقیاس کشیده نشده.