سلامت گاوهای شیری و ارتباط آن با شدت انتشار گاز های گلخانه ای (قسمت ۳)

مطالعات کمی برروی اثر سلامت گاو شیری و میزان تولید گازهای گلخانه ای توسط آنها وجود دارد. تصویر ۱ نگاهی کلی به اثر عوامل مرتبط با شدت انتشار این گازها از گاوهای شیری را که در این مقاله آورده شده اند، خلاصه وار نشان می دهد.

 

بیش از ۷۵% بیماری های گاو شیری در ایلات متحده در ۱ ماه اول پس از زایش رخ می دهند. دیشو و گودلینگ دریافتند که ۲۶.۲% از کل حذف های گاو شیری از روز ۲۱ قبل از زایش تا روز ۶۰ بعد از زایش اتفاق می افتد. بیماری های متابولیک حول و حوش زایش اهمیت زیادی در حذف گاوها، کاهش تولید و افزایش انتشار گازهای گلخانه ای به ازای هر کیلوگرم تولید شیر را دارند (به جدول ۵ مراجعه شود). دانیک و همکاران در یک مقاله مروری ارتباط بین تعادل منفی انرژی در گاوهای تازه زا با سیستم ایمنی و عواقب آن در سلامت گله های شیری را توضیح داده اند. یکی از عواقب بالانس منفی انرژی در ابتدای شیرواری میتواند رخداد کتوز تحت بالینی باشد. ماستر و همکاران در مطالعه ای که به تازگی انجام داده اند، اهمیت کتوز تحت بالینی را در انتشار گازهای گلخانه ای به خوبی نشان داده اند. نویسندگان این مقاله از محاسبات خود نتیجه گرفتند که در اثر کتوز تحت بالینی، انتشار گازهای گلخانه ای کربن دار به ازای هرتن چربی و پروتئین شیر اصلاح شده، تا ۷.۹ کیلوگرم افزایش می یابد. ارتباط مشابهی بین بیماری های انگشتی و گازهای گلخانه ای توسط ماسترت و همکاران نیز گزارش شده است.

ورم پستان می تواند نتیجه این ارتباطات باشد. اوزکان و همکاران با آنالیز گاوهای سالم و بیمار (ورم پستان تحت بالینی یا افزایش شمارش سلول های سوماتیک) دریافتند که در گاوهای بیمار انتشار گازهای گلخانه ای به ازای هر کیلوگرم شیر، ۲% افزایش می یابد (افزایش از ۳.۰۵ به ۳.۱۲ کیلوگرم کربی دی اکسید به ازای هرکیلو شیر). در مطالعه دوم، تحت شرایط تولید در نروژ، ازکان و همکاران نشان دادند که در صورت کاهش سلول های سوماتیک از ۸۰۰ هزار سلول در هر میلیتر به ۵۰ هزار سلول، پتانسیل کاهش انتشار گازهای گلخانه ای تا ۳.۷% وجود دارد.

درمطالعه ای که در شرایط صحرای جنوبی افریقا توسط سالومون و همکاران انجام شده بود نشان داد که واکسیناسیون گاوها علیه بیماری های لامپی اسکین[۱] و FMD[۲] روش موثر و مقرون به صرفه ای در کاهش شدت انتشار گازهای گلخانه است. در مطالعه ای که به تازگی توسط هوجیک و همکاران انجام شده است. ابتلا به انگل ها در گوسفند داری ها (ابتلا به ۱۰ هزار لارو بی اثر تلادورساژیا سیرکومسینکتا[۳] به ازی هر راس) سبب افزایش انتشاز گازهای گلخانه ای به ازای هر کیلوگرم وزن گیری بره به میزان ۱۱% برای متان روده ای، ۳۲% متان ناشی از مدفوع و اکسید نیتروس تا ۳۰% می شود. بطور میانگین ابتلا به انگل ها، می تواند گرمایش زمین را تا ۱۶% به ازای هرکیلو وزن گیری بره افزایش دهد. این یکی از معدود مطالعاتی بود که اثر دوز را مشخص کرده بود، این چنین مطالعات دقیقی باید در زمینه گاوهای شیری هم انجام شوند. به طور مثال ابتلا به پاراتوبرکلوسیز، یک مشکل نهفته جهانی است. در مطالعه تازه مک آلون و همکاران، کاهش میزان تولید شیر تا ۵.۹ درصد در گاوهای که تست آنها مثبت بوده است، گزارش شد. داده ها در زمینه میزان انتشار گازهای گلخانه ای در دسترس نیست اما می توان گمانه زد که خوراک به اندازه کافی مصرف نشده در نتیجه می توان انتظار اثر آن بر انتشار گازهای گلخانه ای را داشت. جزئیات بیشتر از اثرات متقابل سلامت حیوان و انتشار گازهای گلخانه ای توسط هیرستوف و همکاران، گزارش شده است.

  1. نتیجه گیری

براساس اطلاعات ما، توجه کافی به اثر کاهش تولید و حذف حیوانات  بر میزان انتشار گازهای گلخانه ای و ارتباط آن با سلامت گاوهای شیری، نشده است. در هنگام بیماری در گاوهای شیری (بالینی یا تحت بالینی)، خوراک دریافتی و تولید شیر معمولا کاهش می یابند و به همین دلیل انتشار گازهای گلخانه ای به ازای هرکیلوگرم تولید افزایش می یابد. افزایش عمر مفید برای کاهش میزان انتشار گازهای گلخانه ای توضیح داده شد. همچنان در نظر گرفتن اثر حذف در انتشار گازهای گلخانه ای سخت است. جدا از وجود حیوان مرده، ما باید میزان انتشار گازهای گلخانه ای که برای تولید خوراک این حیوان در زمان حیات او ایجاد شده است را هم در نظر بگیریم. وجود داده های بیشتر در رابطه با سلامتی حیوان، قبل از حذف آن، برای بررسی بهتر میزان انتشار گازهای گلخانه ای مورد نیاز است.

 

 

[۱] Lumpy Skin

[۲] Foot and Mouth Disease

[۳] Teladorsagia circumcincta

منبع:

https://www.mdpi.com/2624-862X/1/1/3